Καλώς ήρθατε!

Καλή περιήγηση...

2/θ Δημοτικό Σχολείο Ελαιώνα

Διδακτήριο και προαύλιο

Μαθητές του Δημοτικού Σχολείου και Νήπια

Μερικές φορές οι μαθητές του σχολείου μας χαίρονται όταν συναντιούνται με τα νήπια και παίζουν όλοι μαζί!

Εκπαιδευτικοί και μαθητές Σχολικού Έτους 2012-2013

Τμήμα Α'-Γ'-Δ' (8 μαθητές με δασκάλα την κ.Μαρία Λιακοπούλου) Τμήμα Β'-ΣΤ' (12 μαθητές με δασκάλα την κ. Ευτυχία Τούλιου)

Τμήμα 2ο

Μια χαρούμενη παρέα!

Διάλειμμα

Οι μαθητές περνούν καλά, χορεύουν και χαίρονται

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2013

Συμμετοχή σε διαγωνισμό για την οδική ασφάλεια

Η επιστημονική ομάδα της EDUCARTOON, στα πλαίσια της εκστρατείας ενημέρωσης για την κυκλοφοριακή αγωγή, συνδιοργανώνει με την Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Σερρών, τον πανελλήνιο μαθητικό διαγωνισμό σκίτσου με θέμα: «Η χρήση του δρόμου…είναι στο χέρι σου – Αύριο εγώ θα οδηγώ».  Ο διαγωνισμός διεξάγεται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

Ο διαγωνισμός θα απευθύνεται σε μαθητές δημοτικών σχολείων (Δ΄- Ε΄- Στ΄ δημοτικού), Γυμνασίων και Λυκείων της χώρας, δημόσιων και ιδιωτικών αλλά και ελληνόφωνα σχολεία του εξωτερικού.
Σκοπός του διαγωνισμού είναι να ευαισθητοποιηθούν οι μαθητές για την ασφάλεια στο δρόμο και να διαμορφώσουν μία σωστή οδική κουλτούρα μέσα από την καλλιτεχνική έκφραση και τη δημιουργία.
Η συνεργασία αυτή συνδυάζει αποτελεσματικά την ευρεία διδακτική εμπειρία του εκπαιδευτικού δυναμικού της Νομαρχίας Σερρών στα θέματα κυκλοφοριακής αγωγής και την πρωτοποριακή εκπαιδευτική πλατφόρμα της educartoon που εισάγει τη γελοιογραφία στην εκπαίδευση.

Έτσι, και οι μαθήτριες της ΣΤ Τάξης ασχολήθηκαν με το σχεδιασμό ενός σκίτσου, το οποίο ελπίζουμε να αρέσει! Ευχόμαστε στις κοπέλες καλή επιτυχία! ! ! ! 

 

Δευτέρα 18 Φεβρουαρίου 2013

Έρευνα για ατυχήματα στο σχολείο

Στα πλαίσια του κεφαλαίου 10 της Γλώσσας μας με τίτλο "Ατυχήματα" κάνουμε μια μικρή ερευνα. Σκεφτήκαμε να φτιάξουμε ένα ερωματολόγιο για τα ατυχήματα που γίνονται στο χώρο του σχολείου, να το δημοσιεύσουμε και οι συμμαθητές μας να απαντήσουν. Τα αποτελέσματα που θα συλλέξουμε θα τα λάβουμε υπόψη, θα τα παρουσιάσουμε. Σας παρακαλούμε, λοιπόν, να αφιερώσετε λίγο χρόνο στις ερωτήσεις μας. Θα σας πάρει περίπου 5 λεπτά!
Μαθήτριες της ΣΤ' Τάξης!
Ανάλυση δεδομένων- Συμπεράσματα 
Στην πρώτη ερώτηση, δηλαδή για το πόσες φορές χτυπάνε περίπου στο σχολείο,σε ίδιο ποσοστό 35%τα παιδιά απάντησαν ότι χτυπάνε μία φορά την εβδομάδα ή καθόλου, που σημαίνει ότι είναι πολύ προσεκτικά. 
 
Στη δεύτερη ερώτηση, δηλαδή για το πιο επικίνδυνο μέρος του σχολείου, τα περισσότερα παιδιά απάντησαν ότι είναι τα σκαλιά σε ποσοστό 35%, δηλαδή είναι επίφοβο να πέσει ένα παιδί από τα σκαλιά και μερικές φορές να χρειαστούν ράμματα. 
 
 Σύμφωνα με τα δεδομένα της τρίτης ερώτησης, οι αιτίες που προκαλούν τα ατυχήματα είναι συνήθως οι τσακωμοί αφού τα παιδιά απάντησαν ότι είναι ο καυγάς με άλλους συμμαθητές σε ποσοστό 35%, διότι έχουν διαφορές μεταξύ τους.
 
 Στην τέταρτη ερώτηση , δηλαδή για τα αποτελέσματα των ατυχημάτων, τα περισσότερα παιδιά απάντησαν ότι μετά από αυτό κλαίνε σε ποσοστό 40%, λόγω της μικρής τους ηλικίας.
Στην πέμπτη ερώτηση, τι χρειάζεται να γίνει ώστε να είναι περισσότερο ασφαλή τα παιδιά , τα περισσότερα παιδιά απάντησαν ότι απλά πρέπει να προσέχουν περισσότερο σε ποσοστό 45%.Οι υπόλοιποι απέδωσαν τις ευθύνες είτε στους δασκάλους είτε στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, οι οποίοι αδιαφορούν.
 
 Στην επόμενη ερώτηση, για το τρόπο αντιμετώπισης των συμμαθητών σε περίπτωση ατυχήματος, το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών απάντησε ότι πρέπει να ζητήσουμε άμεση βοήθεια της δασκάλας που βρίσκεται σε εφημερία σε ποσοστό 65%.Οι λιγότεροι μαθητές απάντησαν ότι πρέπει να τον φροντίσουν (20%) ή να αδιαφορήσουν (15%).
 
Στην έβδομη ερώτηση, σχετικά με την συμπεριφορά των συμμαθητών μου μετά από ένα ατύχημα,τα περισσότερα παιδιά απάντησαν ότι πρόκειται να είναι πιο προσεκτικοί σε ποσοστό 45%.Οι λιγότεροι μαθητές απάντησαν ότι φωνάζουν την δασκάλα που είναι σε εφημερία (35%) ή ότι αδιαφορούν (5%).
 Στην όγδοη ερώτηση, σε αυτό που προκάλεσε το ατύχημα, το μεγαλύτερο μέρος των μαθητών απάντησε ότι ήταν η απροσεξία τους. Οι λιγότεροι μαθητές απάντησαν ότι ήταν η βιασύνη τους (25%), άλλοι ότι ήταν η ταραχή τους (10%) ή δεν περίμεναν να φάνε πρώτα (15%).
Και τέλος η άποψή τους για το ποιες ηλικιακές ομάδες είναι πιο επιρρεπής στα ατυχήματα εντός του σχολικού χώρου είναι οι μαθητές της Α’ και Β’ δημοτικού σε ποσοστό 65% , δηλαδή όσο πιο μικροί είναι σε ηλικία τόσο πιο επικίνδυνο είναι να χτυπάνε στο σχολείο.

Δευτέρα 22 Οκτωβρίου 2012

Οι ασχολίες των κατοίκων του χωριού μου

     Σήμερα οι κάτοικοι του χωριού μας έχουν πολλές ασχολίες . Η βασικότερη ασχολία είναι η γεωργία. Ο γεωργός έχει πολλά κτήματα και καλλιεργεί διάφορα είδη όπως πορτοκάλια , λεμόνια , μανταρίνια , ελιές , ρόδια , σταφύλια , λάχανα , ντομάτες αγγούρια και άλλα φρούτα και  λαχανικά . Οργώνει τα χωράφια και φυτεύει στο χώμα διάφορους σπόρους ανάλογα με την εποχή και τον μήνα που έχει έρθει , τα ποτίζει , τα κλαδεύει και μαζεύει τους καρπούς .Τα εσπεριδοειδή  , τα φρούτα και τα λαχανικά μερικοί τα πουλάνε και κάποιοι άλλοι τα παίρνουν στα σπίτια τους , όπως τις ντομάτες και φτιάχνουν μία νόστιμη σαλάτα . Οι γυναίκες ασχολούνται περισσότερο με τις δουλειές του σπιτιού. Σκουπίζουν , σφουγγαρίζουν , ξεσκονίζουν τα έπιπλα , πλένουν , μαγειρεύουν γευστικό φαγητό και διάφορες άλλες δουλείες μέσα στο σπίτι . Μερικές γυναίκες βοηθάνε στις αγροτικές δουλειές . Το χωριό μας είναι παραθαλάσσιο, γι̉ αυτό οι ψαράδες του τόπου μας παίρνουν το καΐκι τους και ψαρεύουν στην όμορφη γαλάζια θάλασσα . Ο ψαράς γυρνά από σπίτι σε σπίτι και πουλά τα φρέσκα ψάρια ή πηγαίνουν τα ψάρια στο ψαράδικο για να τα πουλήσουν . Στη θάλασσα κοντά - κοντά βρίσκονται πολλά μαγαζιά καφετέριες , ταβέρνες και πιτσαρίες , που ο κάθε άνθρωπος πίνει το δροσερό αναψυκτικό του και απολαμβάνει το νόστιμο φαγητό του. Κάποιοι άνθρωποι έχουν καφενεία στη μικρή και όμορφη πλατεία μας που πηγαίνουν ηλικιωμένοι και νέοι κάτοικοι ,  πίνουν το καφεδάκι τους και συζητάνε κάτω από τον μεγάλο πλάτανο. Οι κάτοικοι του χωριού μου δεν έχουν μόνο αυτές τις ασχολίες .Υπάρχει φούρναρης , χασάπης  , παντοπώλης  , ψιλικατζής, φαρμακοποιός ,κομμώτρια .
      Κάποιες από αυτές τις ασχολίες έχουν σχέση με το φυσικό περιβάλλον , όπως του γεωργού γιατί είτε οργώσει, είτε φυτέψει , είτε ποτίσει , είτε τρυγήσει βρίσκεται κοντά στη φύση , και του ψαρά επειδή όταν ψαρεύει πλέει συνέχεια στην απέραντη γαλάζια και όμορφη θάλασσα.     
    Παλιότερα οι κάτοικοι του τόπου μου είχαν αυτές τις ασχολίες αλλά τώρα έχουν αλλάξει κάποια πράγματα . Οι γεωργοί όταν τρυγάγανε δεν χρησιμοποιούσαν μηχανές , γιατί είχαν τον πατητή για να πατάνε τα σταφύλια και τον ληνό για να πέφτει ο μούστος . Στο όργωμα δεν χρησιμοποιούσαν μηχανές όπως το μικρό σκαφτικό που τώρα κάθε οικογένεια έχει στο σπίτι της . Παλιά είχαν δύο βόδια ή άλογα που έσερναν το αλέτρι . Κάποια επαγγέλματα δεν υπάρχουν , όπως του σταθμάρχη γιατί ο μικρός σταθμός έκλεισε πριν από πολλά χρόνια .


Δήμητρα Μεντζελοπούλου
                                                                                                 Γ ΄ Τάξη


Τετάρτη 10 Οκτωβρίου 2012

Ο τρύγος


        Ο παππούς μου, ο Παναγιώτης  Αργυρόπουλος, που γεννήθηκε στον Ελαιώνα το 1939 μας δίνει πληροφορίες για το πώς τρυγούσαν τα παλιά χρόνια .

  <<Αρχές Οκτώβρη αρχίζαμε τον τρύγο. Μια-δυο μέρες πριν κάναμε τις προετοιμασίες . Επλέναμε τον ληνό . Ο ληνός ήταν μια τετράγωνη κατασκευή από τσιμέντο. Θυμάμαι , όταν ήμουνα 12 χρονών περίπου , ο πατέρας μου αποφάσισε να φτιάξουμε το δικό μας ληνό στην μπροστινή αυλή του σπιτιού μας . Από τότε και μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1980 που τον γκρεμίσαμε εκεί τρυγάγαμε . Εκεί έρχονταν συγγενείς , γείτονες κι άλλοι νοικοκυραίοι που δεν είχαν δικό τους ληνό . Βοηθούσε ο ένας τον άλλο στο μάζεμα και στο πάτημα των σταφυλιών .      
Ο ληνός στη μία πλευρά του είχε μία τρύπα με σωλήνα που στην άκρη βάζαμε κάνουλα  για να βγαίνει ο μούστος. Φέρναμε αφάνες και δύο πλυμένες πέτρες και  κλείναμε την τρύπα από το μέσα μέρος του ληνού για να μην φράζει από τα τσέγκουρα, δηλαδή τα κοτσάνια, και τις φλούδες των σταφυλιών . Στο πάνω μέρος δύο  πλευρών του βάζαμε δύο μεγάλα τετραγωνιασμένα ξύλα (όχι σίδερα γιατί χαλάει το κρασί) και πάνω τους στήναμε τον πατητή. Ο πατητής ήταν μικρότερος από τον ληνό και ξύλινος . Στο πάνω μέρος ήταν ανοιχτός για να αδειάζουμε τα σταφύλια μέσα . Οι σανίδες ήταν αραιά καρφωμένες για να σχηματίζονται αραδιές και να φεύγει ο μούστος . Στον πάτο του μία σανίδα ήταν δεμένη με τριχιά και όταν τελειώναμε το πάτημα των σταφυλιών τη σηκώναμε και έπεφταν  τα τσέγκουρα και οι φλούδες των σταφυλιών μέσα στον ληνό .  
   Την άλλη μέρα πρωί-πρωί φορτώναμε σε δύο γαϊδουράκια τα τρυγοκόφινα και όταν φτάναμε στο αμπέλι αρχίζαμε τον τρύγο. Κόβαμε τα σταφύλια με  ψαλίδες                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   του τρύγου, γιομίζαμε τα μικρά κοφίνια και τα αδειάζαμε σε  μεγαλύτερα κοφίνια, τις κόφες όπως τις λέγαμε. Όταν γιομίζανε φορτώναμε από 4 στα γαϊδουράκια και ένας τα μετέφερε και τα άδειαζε στον πατητή. Εκεί ένας άλλος περίμενε και πάταγε τα σταφύλια με γυμνά πόδια. Ο αγωγιάτης επέστρεφε στο αμπέλι και ξαναγιομίζαμε τις κόφες μέχρι να τελειώσει το τρύγημα . Το αγώι και το πάτημα των κρασοστάφυλων ήταν αντρική δουλειά ενώ στο μάζεμα βοηθούσαν οι γυναίκες Μόλις τέλειωνε το πάτημα, κατεβάζαμε τον πατητή, τον πλέναμε για να τον βάλουμε στην άκρη και σκεπάζαμε τον ληνό με μουσαμά .
   Την επόμενη μέρα πλέναμε τα βαρέλια με νερό για να είναι καθαρά και τα στραγγίζαμε. Τα βάζαμε στο κατώι μας και τα παλαγκιάζαμε, δηλαδή τους βάζαμε ξύλινα στηρίγματα για να είναι σταθερά.
   Μετά από δύο ημέρες ανοίγαμε την κάνουλα του ληνού, αρμέγαμε το μούστο και τον βάζαμε στο βαρέλι . Μετά στριφλιάζαμε τα τσίπουρα, δηλαδή τα τσέγκουρα και τις φλούδες. που βγάζαμε από το ληνό. Βάζαμε τη στρίφλα, που ήταν ένα χειροκίνητο εργαλείο με σιδερένιο σκελετό και ξύλινες πλάκες και για να πιέζει τα τσίπουρα ,ένα καζάνι κάτω από τη στρίφλα για να πιάνει τον μούστο και με ένα δοχείο τον ρίχναμε στο βαρέλι . Αφού τελειώναμε με το άρμεγμα και το στρίφλιασμα ,τα πλέναμε όλα και καθαρίζαμε την αυλή μας.>>

Δήμητρα Μεντζελοπούλου
                                                                                               Γ΄ Τάξη

Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011

Σχολικό Έτος 2010- 2011

Το σχολικό έτος 2010- 2011 Προϊστάμενος του σχολείου ήταν ο κύριος Σπύρος Παρίσης, ο οποίος δίδασκε στις: Β', Ε' και ΣΤ Τάξεις, η κυρία Αγγελική Σβίγκου που δίδασκε στις: Α' και Δ'Τάξεις και η κυρία Αντιγόνη Τσίντζα που ήταν η υπεύθυνη του Ολοήμερου Τμήματος.
Οι μαθητές τούς στέλνουν την αγάπη τους και τους θυμούνται με γλυκές αναμνήσεις. Το παρακάτω βίντεο, το οποίο είναι μία σύνθεση όμορφων φωτογραφιών από το προηγούμενο σχολικό έτος και δημιουργήθηκε από την κυρία Αντιγόνη, δημοσιεύεται στο ιστολόγιό μας για... να θυμούνται οι μαθητές τα παλιά και να εμπνέονται για τα νέα...